www.adiyamanunalturizm.com.tr


Sevgiyle Yüzleşmek


Bu makale 2020-01-09 19:03:31 eklenmiş.
Mahmut Öteleş

Biz neyi sevmeliyiz? Sevgi denilince ne anlıyoruz? Bu sorulara geçmeden önce sevginin ne olduğu üzerinde biraz duralım. 
Sevgi geniş anlamlı bir kavramdır. Hiçbir tanım sevginin ne olduğunu ifade edemez. Bu tanımlarının bazılarını şöyle sıralayabiliriz. 

Sevgi insanları birbirine yaklaştıran, bütünleştiren ve barış içinde yaşamasını sağlayan bir iksirdir. 

Sevgi bir hoşgörü, bir tebessüm etme sanatıdır.  Bir  fedakarlıktır. Karşılıksız sevmedir. Sevgi bir yaşama ve yaşatma idealidir, onun için gerçek sevgide, almak değil, vermek esastır. Sevgi insanca yaşamayı öğrenme bilincidir. Bir arınmadır, Hak’ka yöneliştir. Şairin dediği gibi “Zatına hoşça bakmaktır.” Sevgi merhametin harekete geçme halidir. Kalbinde merhamet olmayanın yüreğinde zerre kadar  sevgi olmaz. Çünkü sevginin kaynağında merhamet vardır. Sevgi bütün dünyevi makamların ve değerlerin üstündedir. İnsan kendi gerçeğinin farkına varırsa işte o zaman sanal sevgilerden ve sahte gülücüklerden öte bir sevginin olduğunu anlar. Bir annenin çocuğuna duyduğu sevgi gibi...

Bizde sevgi iyi karşılanmaz; Hatta sevgiden söz edilince kafalar karışır; çünkü sevgi denilince, hep kadın-erkek arasındaki sevgi anlaşılmıştır. . Oysaki sevginin binbir çeşidi var. Sevgi  bir mutluluk halidir. Eğer kendine ve çevrene mutluluk veriyorsan sevgiyle yaşıyorsun demektir. Tam olarak sevginin ne olduğunu hala  bilmiyoruz.  Her zaman sevgiye mesafeli durmuşuz. Çünkü kimse bize gerçek sevginin ne olduğunu öğretmedi. Bize bir annenin çocuğuna duyduğu sevgi lazım. Bu sevgi üzerinde durmalıyız. 

Sevginin zıttı nefrettir. Eğer iki  kişi veya topluluk arasında sevgi varsa onlar ebedi vardır; Sevgi yoksa orada hayat yok demektir. Orada nefret devreye girmiştir. Her türlü şiddet ve çılgınlığın kaynağı bencillikten beslene nefret duygusudur. Bencillik, ben merkezli bir düşüncenin ürünüdür. Çoğu insan bencillikten doğan egosunu tatmin etmeyi de sevgi sanır. Bu son derece yanlıştır. Ben merkezcilide almak var. Sevgi merkezli düşünce biçiminde  ise sadakat ve fedakarlık vardır. Her türlü kötülüğün başı sevgiden yoksun yüreklerden gelir. Sevgi ise güzel düşünmeyi, güzel görmeyi ve umutlarımızı canlı tutmayı sağlar. 

Dünyada üç şey insanı özgürleştirir. Birincisi inançtır. Bir inancın saiklerine samimi olarak inanan  insan, hiç kimseye boyun eğmez.Tarihte bunun örnekleri çoktur. İkincisi: Düşünen insandır. Düşünen insanlar ancak özgürlüğün farkına varır. Onlar için özgür olmak var olmakla eşdeğerdedir. Üçüncüsü ise sevgiyle yaşayan insandır.  Sevgi sınır tanımaz. Bir annenin çocuğunu her türlü tehlikede kurtarmayı göze alması  gibi. Anneye o cesareti, ve fedakarlığı veren sevgidir.  Ne diyorsunuz, bizde, bir annenin çocuğuna olan sevgiden eser kaldı mı?
Aramızda hala böyle bir sevgiyi yaşayan  var mı dersiniz?  Bu soruların cevabını sizlere bırakıyorum. Herkes  kendi vicdanında sorgulasın. 

Sait Faik, bir hikayesinde şöyle der; “Yalnızlık dünyayı doldurmuş. Bir insanı sevmekle başlar her şey.”  Bazen düşünüyorum  sevilecek insan mı kalmadı, yoksa  yüreğimizde  mi  sevgi  kalmadı?
Bir anlam veremiyorum. Değil sevmek, birbirinden nefret eden bir toplum haline geldik. 

Yüreğinde gerçek sevgi olanların nefret ve şiddetle işi olmaz. Onların yüreği iyiye, doğruya ve merhamete doğru çarpar. Ne mutlu gerçek sevgiyi yüreklerinde hissedenlere.
Yorumlar
Adınız :
E-Mail :
Başlık :
Yorumunuz :
Güvenlik :
Değiştir  
Toplam 0 yorum. Tüm yorumları okumak için tıklayın.
Diğer yazıları...



Köşe Yazarları
 ‹ 
 › 

Arşiv Arama
- -
Anket
Yeni Sitemizi Nasıl Buldunuz?
Fena Değil
Güzel
İdare eder
Kötü

Doğru Haberin İlk Adresi | Adıyaman ilk Haber
   
© Copyright 2015 Adıyaman İlk Haber. Tüm hakları saklıdır.

Doğru Haberin İlk Adresi | Adıyaman ilk Haber

Sitemiz Adıyaman Faal Gazetecileri Cemiyeti Üyesidir.

© 2015-2020 Profesyonel Tasarım PROTASARIM